دانشجوی رياضی دانشگاه تهران

نمیدونم پارسال بود یا پیارسال.روز ۷ صفر تولد امام موسی کاظم(ع) بود رفته بودم مسجد(منتها ریا نشه).بعد نماز شروع کردن به زیارت عاشورا خوندن و وسطش شروع کردن به گریه کردن که امروز به روایتی شهادت حضرت امام حسن مجتبی(ع)هستش!

خیلی تعجب کردم.پیش خودم گفتم که اینا نقد رو ول کردن چسبیدن به نسیه!؟

آخه شهادت امام مجتبی(ع)که به قول معروف ۲۸ صفره و همینطوریش هم کلی از سال رو عزا میگیرن پس چرا الآن نمیان حداقل یکم شادی کنن؟!

حالا برای این یاد اون موقع افتادم که دیشب که تقویم رو نگاه کردم دیدم که ۱۴ خرداد مصادف با اول رجبه.یعنی تولد امام محمد باقر(ع) با رحلت امام خمینی تو یه روز افتاده.

خب حالا بنظر شما تلویزیون بعنوان رسانه ملی و بازتاب دهنده ی افکار مسئولین در قبال این موضوع چی کار میکنه؟

من که میگم در نهایت یه آرم تولد میزنه گوشه ی تلویزیون مابقیش هم عزاداری و مستند های مربوطه رو نشون میده.

دلیلش هم مشخصه.تو یکی از جمله های بالا گفتم.

حاشیه:پارسال همچین موقع هایی بود که به مناسبت اول رجب یه حدیث در مورد تعیین اولین روز ماههای قمری دادم تو وبلاگ زدن.

در مورد اون حدیث باید بگم که اولا متاسفانه ناقص تایپ شده بود و اگه کسی کاملش رو خواست میتونه ایمیلش رو بده تا براش بفرستم(هر چند بعید میدونم کسی دنبالش باشه ولی خب بهرحال گفتم که بدونید)

و ثانیا ممکنه یه سوالی مطرح بشه که چرا خیلی از مجتهدا ازش استفاده نمیکنن؟و جواب این سوال بر میگرده به همون مساله اجتهاد که ممکنه یک حدیثی رو هم که از نظر سند در نهایت وثوق و اطمینانه ردش کنند و بگن ممکنه یکی از این سلسله روات(با اینکه آدم راستگوئیه)اما اشتباهی یه چیزی رو شنیده یا خیلی از مسائل دیگه که بحثش مفصله و بنظرم بهتر اینه که تابع مرجعتون باشید.