خدايا، انديشهام را در مسيری معنوی و روحانی قرار ده تا روحم را با تو درآميزم و لذت بودن با تو را در لحظه لحظهی زندگیم دريابم.
خدايا، انديشهام را چنان محکم ساز که به حقيقت و عقلانيت متعهد باشم و تنها بر پايهی فهم و تشخيص خودم از زندگی، زندگی کنم تا بتوانم از آنچه جامعه و ديگران از من میخواهند فراتر بروم.
خدايا، به من بينشی عطا کن که هيچ وقت خود را با ديگران مقايسه نکنم، بر آنهايی که از من برتر هستند حسد نورزم و بر آنها که پايينترند فخر نفروشم و بر آنچه دارم قناعت کنم و همواره در اين انديشه باشم که از آنچه در حال حاضر هستم فراتر بروم.
خدايا، به من فهمی عطا کن تا تفاوتهای خود و ديگران را دريابم و بفهمم که با شخصيت منحصر به فردی که دارم قاعدتاً زندگی منحصر به فردی نيز برای خود خواهم داشت که از جهاتی میتواند متفاوت از زندگی ديگران باشد. مهم آن است که به تفاوتهای خودم و تفاوتهای ديگران احترام بگذارم و زندگیم را منطبق با آن چه هستم شکل ببخشم.
خدايا، توانايی عشق به ديگری را در وجودم بارور ساز تا انسانها را خالصانه دوست بدارم و بهترين لحظات لذت زندگیم لحظاتی باشد که بدون هيچ نوع چشمداشتی، خدمتی به همنوعم میکنم.
خدايا، مرا از هر نوع نفرت و کينهای که حوادث تلخ روزگار بر وجودم نهاده است رها کن تا با رهايی از نفرت و کينه بتوانم ديگران را آن طور که هستند بپذيرم و دوست بدارم.
خدايا، فهم مرا از زندگی آن چنان ژرف ساز تا قوانين آن را دريابم و بفهمم که در زندگی چيزهايی هست که قابل تغيير نيست؛ قوانينی هست که از آنها تخطی نمیتوان کرد؛ تا ساده لوحانه نپندارم که هر آنچه را میخواهم میتوانم داشته باشم و هر آنچه آرزو میکنم خواهم داشت.
خدايا، اين توانايی را به من عطا فرما تا در لحظه لحظهی زندگيم، در لحظهی حال و برای آنچه هماکنون میگذرد زندگی کنم و زيبايیها و شادیهايی را که هماکنون از آن برخوردار هستم با انديشيدن بيش از حد به گذشتهای که ديگر پايان يافته و دغدغهی بيش از حد برای آيندهای که هنوز نيامده است ناديده نگيرم.
خدايا، مگذار که در بند گذشته باقی بمانم، و چنان تعهد و دغدغهی کشف حقيقت را در درونم شعلهور ساز که هيچگاه بخاطر آنچه در گذشته حقيقت میدانستهام و حيثيت و شخصيت اجتماعیام بدان وابسته است، از حقيقتهايی که هماکنون بدانها دسترسی میيابم و ممکن است همهی آنچه در گذشته حقيقت میدانستهام به چالش بکشد و بیاعتبار سازد، محروم نمانم.
خدايا، کمکم کن تا عميقاً دريابم که زندگی بيش از آنچه اغلب میپندارند جدی است و برای هيچ انسانی استثنا قائل نمیگردد. همهی ما برای آنچه میخواهيم و در آرزوی آن هستيم بايد تلاش کنيم و شايستگی و لياقت به دست آوردن آن را داشته باشيم. خدايا، به من بياموز که بدون شايستگی و لياقت داشتن چيزی، نخواهم که تو آن را از آسمان برايم بفرستی.
و در آخر؛ خدايا، نعمت سکوت را بر من ارزانی دار، تا در آن لحظاتی که طنين زندگی روزمره در درونم آرام میگيرد، نوای دلنشين و آرامشبخش حضور تو در روح و وجودم، مرا گرم و آرام سازد.
منبع:
arraarra.blogfa.com
وبلاگ دانشجویان ریاضی دانشگاه تهران،